POLITECHNIKA MORSKA

W SZCZECINIE

Wydział:	Data pobrania tematu

Informatyki i Telekomunikacji	Data zdania pracy

Katedra:

Informatyki

PRACA DYPLOMOWA

INŻYNIERSKA/MAGISTERSKA

Dyplomant	Imię i nazwisko	Nr albumu: 11111
Specjalność
Promotor	prof. dr hab. inż. Xxxxxxxxxx Yxxxxxxxx	Ocena:
Recenzent	Ocena:
Egzamin dyplomowy - data

TEMAT:

Temat pracy inżynierskiej / magisterskiej

Dyplomant	Promotor	Dziekan
………………..……	……………..………	………..……………

POLITECHNIKA MORSKA W SZCZECINIE

WYDZIAŁ INFORMATYKI I TELEKOMUNIKACJI

Imię i nazwisko

Temat pracy w języku polskim

Temat pracy w języku angielskim

Praca magisterska napisana

w Katedrze Xxxxxx

pod kierunkiem

prof. dr hab. inż. Aaaaaa Bbbbbbbbbbbbbb

Szczecin rrrr

Oświadczenie

Oświadczam, że praca została sporządzona samodzielnie, tj. poza niezbędnymi konsultacjami nie korzystano z pomocy osób trzecich, a w szczególności nie zlecano opracowania pracy lub jej części innym osobom, jak również wszystkie wykorzystane podczas pisania pracy źródła literaturowe zostały podane do wiadomości. Jednocześnie potwierdzam, że:

Wszelkie fragmenty pracy, w których wykorzystano narzędzia generatywnej sztucznej inteligencji (np. do generowania ilustracji, analizy danych źródłowych, czy wsparcia redakcyjnego), zostały wyraźnie oznaczone i opisane.

Użycie wspomnianych narzędzi odbyło się wyłącznie za uprzednią zgodą promotora, a ich rezultaty stanowiły jedynie pomoc przy opracowywaniu wybranych elementów pracy, nie wpływając na ostateczny autorski wkład.

Pozostała część pracy została przygotowana samodzielnie, bez nieuprawnionego wykorzystania narzędzi do generowania treści.

Data	Podpis

Oświadczenie

Oświadczam, że praca została sporządzona samodzielnie, tj. poza niezbędnymi konsultacjami nie korzystano z pomocy osób trzecich, a w szczególności nie zlecano opracowania pracy lub jej części innym osobom, jak również wszystkie wykorzystane podczas pisania pracy źródła literaturowe zostały podane do wiadomości. Jednocześnie oświadczam, że nie korzystano z narzędzi generatywnej sztucznej inteligencji do generowania i analizy danych, sporządzania ilustracji, analizy tekstów źródłowych czy wsparcia redakcyjnego.

Data	Podpis

Oświadczenie

Wyrażam zgodę / nie wyrażam zgody* na udostępnianie mojej pracy w Czytelni Biblioteki Głównej Politechniki Morskiej w Szczecinie lub Archiwum Politechniki Morskiej w Szczecinie.

Data	Podpis

* niepotrzebne skreślić

Spis treści

Wykaz skrótów	9

Wykaz symboli	11

Wstęp	12

1.	Rozdział pierwszy Rozdział pierwszy Rozdział pierwszy Rozdział pierwszy Rozdział pierwszy	14

1.1.	Pierwszy podrozdział rozdziału pierwszego Pierwszy podrozdział rozdziału pierwszego Pierwszy podrozdział rozdziału pierwszego	14

1.2.	Drugi podrozdział rozdziału pierwszego	15

1.2.1.	Pierwsza część drugiego podrozdziału rozdziału pierwszego Pierwsza część drugiego podrozdziału rozdziału pierwszego	16

1.2.2.	Druga część drugiego podrozdziału rozdziału pierwszego Druga część drugiego podrozdziału rozdziału pierwszego	17

2.	Rozdział drugi	19

2.1.	Podrozdział 2.1	19

3.	Rozdział trzeci	21

3.1.	Pierwszy podrozdział rozdziału trzeciego	21

3.2.	Drugi podrozdział rozdziału trzeciego	21

3.3.	Trzeci podrozdział rozdziału trzeciego	25

Zakończenie	27

Streszczenie w języku polskim	29

Streszczenie w języku angielskim	31

Bibliografia	33

Spis rysunków	35

Spis tabel	37

Załącznik 1. Tytuł załącznika 1	39

Załącznik 2. Tytuł załącznika 2	41

Wykaz skrótów

Skrót	Określenie
Język angielski	Język polski
ABBR.	abbreviation – the following abbreviations are examples only.	skrót – poniższe skróty są tylko przykładem
…	…	…
BNWAS	Bridge Navigational Watch Alarm System	mostkowy system dozoru wachty nawigacyjnej
DOS	Declaration of Security	deklaracja bezpieczeństwa
EMSA	European Maritime Safety Agency	Europejska Agencja do spraw Bezpieczeństwa na Morzu
ETA, ATA, ATD	Estimated Time of Arrival, Actual Time of Arrival, Actual Time of Departure	szacowany czas przybycia, rzeczywisty czas przybycia, rzeczywisty czas wyjścia
EU	European Union	Unia Europejska
FSS	International Code for Fire Safety Systems	międzynarodowy kodeks systemów bezpieczeństwa pożarowego
GMDSS GOC	Global Maritime Distress and Safety System General Operators Certificate	świadectwo ogólne operatora światowego morskiego systemu łączności alarmowej i bezpieczeństwa
FDDI	Fiber Distributed Data Interface	standard transmisji danych oparty na technologii światłowodowej

Wykaz symboli

Skrót	Określenie
Język angielski	Język polski
φ	example of symbol	przykład symbolu
…	…	…

Wstęp

W tekście pracy należy korzystać ze stylów zdefiniowanych w szablonie, np. styl Nagłówek 0 dla nagłówków nienumerowanych (wstęp, spisy), Nagłówek 1 dla tytułu rozdziału itp.

Podstawowe zasady formatowania tekstu stosowane w pracy inżynierskiej/ magisterskiej:

rozmiar papieru A4, marginesy: górny – 25 mm, dolny – 25 mm, wewnętrzny – 25 mm, zewnętrzny – 25 mm, na oprawę – 15 mm;

tekst główny pracy wyjustowany obustronnie;

dołączanie stron poziomych poprzez podział dokumentu na odpowiednie sekcje;

czcionka Times New Roman, rozmiar czcionki w tekście głównym: 11-12 punktów;

interlinia (odstęp między wierszami) 1,5 wiersza;

wcięcie pierwszego wiersza akapitu: 1,25 cm; nie naciskać klawisza Enter po każdym wierszu, a dopiero na końcu akapitu lub gdy chcemy wprowadzić pusty wiersz;

strony numeruje się licząc od strony tytułowej do opisu załącznika; na stronach tytułowych nie stosuje się numeracji, pomimo że liczone są one w kolejności stron; numerację stron umieszcza się w środku lub przy marginesie zewnętrznym stopki strony;

każdą część pracy (wstęp, spis treści, poszczególne rozdziały, zakończenie, streszczenie w języku polskim, streszczenie w języku angielskim, bibliografia, załączniki) rozpoczyna się od nowej, nieparzystej, strony; wyróżnienie należy eksponować wielkością, grubością lub krojem czcionki;

przed wstępem należy umieścić w pracy wykaz skrótów lub słowniczek pojęć oraz wykaz symboli (jeżeli dotyczy);

streszczenia w języku polskim i angielskim powinny zajmować jedną stronę każde;

nie pozostawia się spójników i przyimków (a, i, o, u, w, z) na końcu wiersza; znaki te łączy się z tekstem poprzez wstawienie twardej (nierozdzielającej) spacji pomiędzy spójnikiem/ przyimkiem i wyrazem występującym po nim (kombinacja klawiszy Ctrl+Shift+spacja), nie stosuje się ręcznego podziału wiersza;

klawisz spacji wykorzystuje się tylko do wstawiania pojedynczych odstępów między wyrazami (nie stosować do wyrównywania tekstu);

znaki interpunkcyjne: kropka (.), przecinek (,), dwukropek (:), średnik (;), wykrzyknik (!), znak zapytania (?), wielokropek (…), wstawia się bezpośrednio po tekście (nie oddzielać spacją);

nawiasy: zwykłe ( ), kwadratowe [], cudzysłowy „”, umieszcza się bezpośrednio przed/za tekstem (nie oddzielać spacją od tekstu w nawiasach/ cudzysłowach);

łącznika () nie oddziela się od tekstu spacjami, w przeciwieństwie do myślnika ( – );

tabele umieszcza się na jednej stronie; w przypadku tabel wielostronicowych należy dzielić tabelę z powtórzeniem nagłówka.

Bibliografię zapisuje się w systemie oksfordzkim, wstawiając bezpośrednio po miejscu zastosowania odsyłacze do numerów pozycji z wykazu literatury utworzonego wcześniej w formie listy numerowanej, umieszczone w nawiasach kwadratowych.

Wstawienie odsyłacza realizuje się poprzez:

ustawienie kursora w miejscu, w którym ma zostać utworzony odsyłacz,

wybór pozycji Odsyłacz z grupy Linki na karcie Wstawianie,

w oknie edycji odsyłaczy:

wybór pozycji Element numerowany z listy rozwijalnej w polu Typ odsyłacza:,

wybór pozycji Numer akapitu z listy rozwijalnej w polu Wstaw odsyłacz do:,

zaznaczenie pola wyboru Wstaw jako hiperłącze, aby umożliwić przejście do elementu docelowego odsyłacza,

wybór pozycji literatury, do której będzie odwoływał się odsyłacz w polu Dla którego z numerowanych elementów:,

potwierdzenie wpisu – przycisk Wstaw.

Jeżeli numeracja pozycji literatury ulega zmianie, odsyłacze pozostają niezmienione. Aby uzyskać ponownie zgodność odsyłaczy z pozycjami literatury należy odsyłacze zaktualizować, zaznaczając tekst dokumentu i wybierając z menu podręcznego: Aktualizuj pole.

Należy rozróżniać liczbę (dla rzeczowników policzalnych) od ilości (dla rzeczowników niepoliczalnych).

Po zredagowaniu tekstu należy wykonać sprawdzanie pisowni (błędy ortograficzne dyskwalifikują pracę, bez względu na treść merytoryczną).

Fragmenty kodu zapisuje się czcionką Consolas 10:

SET inpno 13

SET outno 3

INT il_reg 7

INT il_zb 7

INPUTS <inpno>

OUTPUTS <outno>

FLOAT sigmA 23/(<ir>-1)

FLOAT sigmB 23/(<ir>-1)

LEVEL warstwa_wej

SET li <inpno>

…….

Rozdział pierwszy Rozdział pierwszy Rozdział pierwszy Rozdział pierwszy Rozdział pierwszy

Pierwszy podrozdział rozdziału pierwszego Pierwszy podrozdział rozdziału pierwszego Pierwszy podrozdział rozdziału pierwszego

Wydział Informatyki i Telekomunikacji rozpoczął działalność 01.10.2019 r. przejmując zasoby kadrowe oraz infrastrukturę naukowo-badawczą i dydaktyczną Instytutu Technologii Morskich Wydziału Nawigacyjnego. Wydział kontynuował i systematycznie poszerzał prowadzoną w ramach Instytutu Technologii Morskich działalność naukową i dydaktyczną, mając na celu prowadzenie badań na światowym poziomie, zapewnienie wysokiej jakości procesu kształcenia, znajdującego odbicie w dobrze wykształconych, kompetentnych i pożądanych przez rynek pracy absolwentach z uwzględnieniem wymogów i potrzeb szeroko pojętego otoczenia przemysłowego w szczególności branży IT oraz rozszerzanie wpływu Wydziału na to otoczenie [1].

Wydział przejął od Wydziału Nawigacyjnego AMS kształcenie studentów na kierunku Informatyka, studia pierwszego stopnia i kształci w bieżącym roku akademickim 2020/2021 na specjalnościach. Programowanie Systemów Informatycznych, Programowanie Systemów Multimedialnych i Informatyka Morska.

Badania naukowe prowadzone przez kadrę naukową wydziału ukierunkowane są na opracowanie i wykorzystanie narzędzi informatyki technicznej i telekomunikacji w naukach inżynieryjno-technicznych. Tematyka badań obejmuje m.in.:

opracowanie algorytmów i metod przetwarzania obrazów na potrzeby autonomicznych i semiautonomicznych środków transportu,

opracowanie metod przyspieszania obliczeń w algorytmach oceny jakości obrazów i przetwarzania obrazów cyfrowych dla algorytmów wizyjnego rozpoznawania obrazów i steganografii z wykorzystaniem przetwarzania równoległego i hybrydowego,

gdzie:

CPA	–	odległość największego zbliżenia,

x0, y0	–	współrzędne względne statku obcego w układzie współrzędnych związanych ze statkiem własnym,

….

budowę i modelowanie baz wiedzy na podstawie niejednorodnych źródeł wiedzy,

wykorzystanie systemów łączności morskiej i transmisji danych do zwiększenia skutecznej wymiany danych między interesariuszami morskimi w celu zwiększenia wiarygodności informacji nawigacyjnej oraz bezpieczeństwa nawigacji.

Historia Akademii Morskiej w Szczecinie, podobnie jak wyższego szkolnictwa morskiego na Pomorzu Zachodnim, wiąże się nierozerwalnie z historią Wydziału Nawigacyjnego. Propozycja zlokalizowania w Szczecinie szkoły kształcącej kadry dla potrzeb gospodarki morskiej powstała już w grudniu 1945 roku. Z wielu koncepcji realizacji tego zamiaru przeważyło przeniesienie Wydziału Nawigacyjnego z Państwowej Szkoły Morskiej z Gdyni do Szczecina [2].

Państwowa Szkoła Morska w Szczecinie powołana została 1 stycznia 1947 roku. W 1949 r. podporządkowano ją Państwowemu Centrum Wychowania Morskiego w Gdyni,

W 1968 r. PSM została przekształcona w Wyższą Szkołę Morską z dwoma wydziałami: Nawigacyjnym i Mechanicznym. Działalność dydaktyczną rozpoczęła w roku akademickim 1969/1970. Do roku 1974 prowadzono w niej studia inżynierskie, w latach 197489 – jednolite magisterskie, a od roku 1989 dwustopniowe: inżynierskie i magisterskie.

W 2002 r. w Wyższej Szkole Morskiej w Szczecinie został powołany Wydział Inżynieryjno-Ekonomiczny Transportu, do którego z Wydziału Nawigacyjnego przeniesiony został kierunek kształcenia transport [3].

W roku 1997 Wydział Nawigacyjny uzyskał uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora w dziedzinie nauk technicznych, dyscyplinie geodezja i kartografia, zaś w 2002 roku uprawnienia takie otrzymał Wydział Mechaniczny (dziedzina: nauki techniczne, dyscyplina: budowa i eksploatacja maszyn). Ustawa o nadaniu Wyższej Szkole Morskiej w Szczecinie nazwy Akademia Morska w Szczecinie z dnia 9 stycznia 2004 r. była podstawą zmiany nazwy uczelni, co stało się 12 marca 2004 roku.

Akademia Morska w Szczecinie od początku swego istnienia prężnie się rozwija i dba o zachowanie najlepszych standardów. Obecnie kształci na trzech wydziałach na studiach inżynierskich, magisterskich i doktoranckich w języku polskim i angielskim. W gospodarce morskiej akademia jest renomowaną jednostką naukową, w szczególności w zakresie inżynierii ruchu morskiego.

Drugi podrozdział rozdziału pierwszego

Historia Akademii Morskiej w Szczecinie, podobnie jak wyższego szkolnictwa morskiego na Pomorzu Zachodnim, wiąże się nierozerwalnie z historią Wydziału Nawigacyjnego. Propozycja zlokalizowania w Szczecinie szkoły kształcącej kadry dla potrzeb gospodarki morskiej powstała już w grudniu 1945 roku. Z wielu koncepcji realizacji tego zamiaru przeważyło przeniesienie Wydziału Nawigacyjnego z Państwowej Szkoły Morskiej z Gdyni do Szczecina.

Państwowa Szkoła Morska w Szczecinie powołana została 1 stycznia 1947 roku.

W 1949 r. podporządkowano ją Państwowemu Centrum Wychowania Morskiego w Gdyni, a następnie w 1951 r. przekształcono w Nawigacyjne Technikum Morskie. Zarządzeniem ministra żeglugi z dnia 18 lipca 1953 roku technikum zostało postawione w stan likwidacji.

W ciągu 6 lat istnienia Państwowej Szkoły Morskiej i Nawigacyjnego Technikum Morskiego wypromowano 492 absolwentów, wśród nich wielu cenionych oficerów i kapitanów floty handlowej. Z grona absolwentów wywodziło się dwóch ministrów resortu żeglugi, dwóch rektorów oraz wielu naukowców, dyrektorów urzędów morskich i innych przedsiębiorstw gospodarki morskiej.

W związku z dynamicznym rozwojem floty dalekomorskiej i przedsiębiorstw rybackich szkolnictwo morskie w Szczecinie zostało reaktywowane. W roku 1962 powstała Państwowa Szkoła Rybołówstwa Morskiego. W pierwszych dwóch latach jej istnienia prowadzone były dwa równoległe cykle nauczania: 3-letni oraz 5-letni. Szkoła ta prowadziła dwa wydziały: Nawigacyjno-Połowowy oraz Obsługi Maszyn Statków Rybackich. W 1963 roku powołano w Szczecinie nową szkołę – była to pomaturalna Państwowa Szkoła Morska. Kształciła ona kadrę oficerską dla floty handlowej, a nauka trwała trzy lata [5].

Pierwsza część drugiego podrozdziału rozdziału pierwszego Pierwsza część drugiego podrozdziału rozdziału pierwszego

Tabela 1.1. Tabela pierwsza w rozdziale pierwszym

Nagłówek 1a	Nagłówek 1b

Źródło: [odsyłacz do literatury – wstawiany zgodnie z opisem tworzenia odsyłaczy]

Tabela 1.2. Tabela druga w rozdziale pierwszym

Nagłówek 1b	Nagłówek 2b

Źródło: na podstawie [4]

Tabela 1.3. Tabela trzecia w rozdziale pierwszym

Nagłówek 1c	Nagłówek 2c

Źródło: opracowanie własne

Rysunek 1.1. MS Nawigator XXI

Źródło: [odsyłacz do literatury – wstawiany zgodnie z opisem tworzenia odsyłaczy]

Druga część drugiego podrozdziału rozdziału pierwszego Druga część drugiego podrozdziału rozdziału pierwszego

W 1967 r. połączono obydwie szkoły. W ich miejsce powstała nowa pomaturalna Państwowa Szkoła Morska, kształcąca na trzech wydziałach: Nawigacyjnym, Nawigacyjno-Połowowym i Mechanicznym.

Rok później PSM została przekształcona w Wyższą Szkołę Morską z dwoma wydziałami: Nawigacyjnym i Mechanicznym. Działalność dydaktyczną rozpoczęła w roku akademickim 1969/1970. Do roku 1974 prowadzono w niej studia inżynierskie, w latach 197489 – jednolite magisterskie, a od roku 1989 dwustopniowe: inżynierskie i magisterskie.

W 2002 r. w Wyższej Szkole Morskiej w Szczecinie został powołany Wydział Inżynieryjno-Ekonomiczny Transportu, do którego z Wydziału Nawigacyjnego przeniesiony został kierunek kształcenia transport.

W roku 1997 Wydział Nawigacyjny uzyskał uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora w dziedzinie nauk technicznych, dyscyplinie geodezja i kartografia, zaś w 2002 roku uprawnienia takie otrzymał Wydział Mechaniczny (dziedzina: nauki techniczne, dyscyplina: budowa i eksploatacja maszyn). Ustawa o nadaniu Wyższej Szkole Morskiej w Szczecinie nazwy Akademia Morska w Szczecinie z dnia 9 stycznia 2004 r. była podstawą zmiany nazwy uczelni, co stało się 12 marca 2004 roku.

W roku 2010 Wydział Nawigacyjny uzyskał uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora w dziedzinie nauki techniczne, dyscyplinie transport, co umożliwia prowadzenie studiów doktoranckich, a w roku 2015 uzyskał prawo do nadawania stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk technicznych w dyscyplinie transport. Natomiast w roku 2012 Wydział Mechaniczny otrzymał uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk technicznych w dyscyplinie budowa i eksploatacja maszyn.

W 2017 roku uczelnia obchodziła 70-lecie Szkolnictwa Morskiego na Pomorzu Zachodnim. Głównym zadaniem Akademii Morskiej w Szczecinie jest kształcenie kadr oficerskich – nawigatorów i mechaników – zgodnie z wymogami współczesnej floty transportowej i rybackiej, oraz szkolenie eksploatacyjnych służb armatorskich i portowych floty morskiej oraz śródlądowej na najwyższym światowym poziomie.

Akademia Morska w Szczecinie od początku swego istnienia prężnie się rozwija i dba o zachowanie najlepszych standardów. Obecnie kształci na trzech wydziałach na studiach inżynierskich, magisterskich i doktoranckich w języku polskim i angielskim. W gospodarce morskiej akademia jest renomowaną jednostką naukową, w szczególności w zakresie inżynierii ruchu morskiego.

Rozdział drugi

Podrozdział 2.1

Historia Akademii Morskiej w Szczecinie, podobnie jak wyższego szkolnictwa morskiego na Pomorzu Zachodnim, wiąże się nierozerwalnie z historią Wydziału Nawigacyjnego. Propozycja zlokalizowania w Szczecinie szkoły kształcącej kadry dla potrzeb gospodarki morskiej powstała już w grudniu 1945 roku. Z wielu koncepcji realizacji tego zamiaru przeważyło przeniesienie Wydziału Nawigacyjnego z Państwowej Szkoły Morskiej z Gdyni do Szczecina.

Państwowa Szkoła Morska w Szczecinie powołana została 1 stycznia 1947 roku.

W 1949 r. podporządkowano ją Państwowemu Centrum Wychowania Morskiego w Gdyni, a następnie w 1951 r. przekształcono w Nawigacyjne Technikum Morskie. Zarządzeniem ministra żeglugi z dnia 18 lipca 1953 roku technikum zostało postawione w stan likwidacji.

W ciągu 6 lat istnienia Państwowej Szkoły Morskiej i Nawigacyjnego Technikum Morskiego wypromowano 492 absolwentów, wśród nich wielu cenionych oficerów i kapitanów floty handlowej. Z grona absolwentów wywodziło się dwóch ministrów resortu żeglugi, dwóch rektorów oraz wielu naukowców, dyrektorów urzędów morskich i innych przedsiębiorstw gospodarki morskiej.

W związku z dynamicznym rozwojem floty dalekomorskiej i przedsiębiorstw rybackich szkolnictwo morskie w Szczecinie zostało reaktywowane. W roku 1962 powstała Państwowa Szkoła Rybołówstwa Morskiego. W pierwszych dwóch latach jej istnienia prowadzone były dwa równoległe cykle nauczania: 3-letni oraz 5-letni. Szkoła ta prowadziła dwa wydziały: Nawigacyjno-Połowowy oraz Obsługi Maszyn Statków Rybackich. W 1963 roku powołano w Szczecinie nową szkołę – była to pomaturalna Państwowa Szkoła Morska. Kształciła ona kadrę oficerską dla floty handlowej, a nauka trwała trzy lata.

Tabela 2.1. Tabela pierwsza w rozdziale drugim

Źródło: [odsyłacz do literatury – wstawiany zgodnie z opisem tworzenia odsyłaczy]

Tabela 2.2. Tabela druga w rozdziale drugim

Źródło: na podstawie [odsyłacz do literatury – wstawiany zgodnie z opisem tworzenia odsyłaczy]

gdzie:

CPA	–	odległość największego zbliżenia,

x0, y0	–	współrzędne względne statku obcego w układzie współrzędnych związanych ze statkiem własnym,

….

Rozdział trzeci

Pierwszy podrozdział rozdziału trzeciego

W 1967 r. połączono obydwie szkoły. W ich miejsce powstała nowa pomaturalna Państwowa Szkoła Morska, kształcąca na trzech wydziałach: Nawigacyjnym, Nawigacyjno-Połowowym i Mechanicznym.

Rok później PSM została przekształcona w Wyższą Szkołę Morską z dwoma wydziałami: Nawigacyjnym i Mechanicznym. Działalność dydaktyczną rozpoczęła w roku akademickim 1969/1970. Do roku 1974 prowadzono w niej studia inżynierskie, w latach 197489 – jednolite magisterskie, a od roku 1989 dwustopniowe: inżynierskie i magisterskie.

Drugi podrozdział rozdziału trzeciego

W 2002 r. w Wyższej Szkole Morskiej w Szczecinie został powołany Wydział Inżynieryjno-Ekonomiczny Transportu, do którego z Wydziału Nawigacyjnego przeniesiony został kierunek kształcenia transport.

W roku 1997 Wydział Nawigacyjny uzyskał uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora w dziedzinie nauk technicznych, dyscyplinie geodezja i kartografia, zaś w 2002 roku uprawnienia takie otrzymał Wydział Mechaniczny (dziedzina: nauki techniczne, dyscyplina: budowa i eksploatacja maszyn). Ustawa o nadaniu Wyższej Szkole Morskiej w Szczecinie nazwy Akademia Morska w Szczecinie z dnia 9 stycznia 2004 r. była podstawą zmiany nazwy uczelni, co stało się 12 marca 2004 roku.

W roku 2010 Wydział Nawigacyjny uzyskał uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora w dziedzinie nauki techniczne, dyscyplinie transport, co umożliwia prowadzenie studiów doktoranckich, a w roku 2015 uzyskał prawo do nadawania stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk technicznych w dyscyplinie transport. Natomiast w roku 2012 Wydział Mechaniczny otrzymał uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk technicznych w dyscyplinie budowa i eksploatacja maszyn.

W 2017 roku uczelnia obchodziła 70-lecie Szkolnictwa Morskiego na Pomorzu Zachodnim. Głównym zadaniem Akademii Morskiej w Szczecinie jest kształcenie kadr oficerskich – nawigatorów i mechaników – zgodnie z wymogami współczesnej floty transportowej i rybackiej, oraz szkolenie eksploatacyjnych służb armatorskich i portowych floty morskiej oraz śródlądowej na najwyższym światowym poziomie.

Akademia Morska w Szczecinie od początku swego istnienia prężnie się rozwija i dba o zachowanie najlepszych standardów. Obecnie kształci na trzech wydziałach na studiach inżynierskich, magisterskich i doktoranckich w języku polskim i angielskim. W gospodarce morskiej akademia jest renomowaną jednostką naukową, w szczególności w zakresie inżynierii ruchu morskiego.

gdzie:

CPA	–	odległość największego zbliżenia,

x0, y0	–	współrzędne względne statku obcego w układzie współrzędnych związanych ze statkiem własnym,

….

Historia Akademii Morskiej w Szczecinie, podobnie jak wyższego szkolnictwa morskiego na Pomorzu Zachodnim, wiąże się nierozerwalnie z historią Wydziału Nawigacyjnego. Propozycja zlokalizowania w Szczecinie szkoły kształcącej kadry dla potrzeb gospodarki morskiej powstała już w grudniu 1945 roku. Z wielu koncepcji realizacji tego zamiaru przeważyło przeniesienie Wydziału Nawigacyjnego z Państwowej Szkoły Morskiej z Gdyni do Szczecina.

Państwowa Szkoła Morska w Szczecinie powołana została 1 stycznia 1947 roku.

W 1949 r. podporządkowano ją Państwowemu Centrum Wychowania Morskiego w Gdyni, a następnie w 1951 r. przekształcono w Nawigacyjne Technikum Morskie. Zarządzeniem ministra żeglugi z dnia 18 lipca 1953 roku technikum zostało postawione w stan likwidacji.

W ciągu 6 lat istnienia Państwowej Szkoły Morskiej i Nawigacyjnego Technikum Morskiego wypromowano 492 absolwentów, wśród nich wielu cenionych oficerów i kapitanów floty handlowej. Z grona absolwentów wywodziło się dwóch ministrów resortu żeglugi, dwóch rektorów oraz wielu naukowców, dyrektorów urzędów morskich i innych przedsiębiorstw gospodarki morskiej.

W związku z dynamicznym rozwojem floty dalekomorskiej i przedsiębiorstw rybackich szkolnictwo morskie w Szczecinie zostało reaktywowane. W roku 1962 powstała Państwowa Szkoła Rybołówstwa Morskiego. W pierwszych dwóch latach jej istnienia prowadzone były dwa równoległe cykle nauczania: 3-letni oraz 5-letni. Szkoła ta prowadziła dwa wydziały: Nawigacyjno-Połowowy oraz Obsługi Maszyn Statków Rybackich. W 1963 roku powołano w Szczecinie nową szkołę – była to pomaturalna Państwowa Szkoła Morska. Kształciła ona kadrę oficerską dla floty handlowej, a nauka trwała trzy lata [5].

Tabela 3.1. Tabela pierwsza w rozdziale trzecim

AAAAA	BBBBB	CCCCC

Źródło: [odsyłacz do literatury – wstawiany zgodnie z opisem tworzenia odsyłaczy]

Rysunek 3.1. Akademia Morska w Szczecinie

Źródło: [5]

Tabela 3.2. Wykaz

Źródło: [odsyłacz do literatury – wstawiany zgodnie z opisem tworzenia odsyłaczy]

Rysunek 3.2. Wejście główne Akademii Morskiej w Szczecinie

Źródło: [odsyłacz do literatury – wstawiany zgodnie z opisem tworzenia odsyłaczy]

Trzeci podrozdział rozdziału trzeciego

W 1967 r. połączono obydwie szkoły. W ich miejsce powstała nowa pomaturalna Państwowa Szkoła Morska, kształcąca na trzech wydziałach: Nawigacyjnym, Nawigacyjno-Połowowym i Mechanicznym.

Rok później PSM została przekształcona w Wyższą Szkołę Morską z dwoma wydziałami: Nawigacyjnym i Mechanicznym. Działalność dydaktyczną rozpoczęła w roku akademickim 1969/1970. Do roku 1974 prowadzono w niej studia inżynierskie, w latach 197489 – jednolite magisterskie, a od roku 1989 dwustopniowe: inżynierskie i magisterskie.

W 2002 r. w Wyższej Szkole Morskiej w Szczecinie został powołany Wydział Inżynieryjno-Ekonomiczny Transportu, do którego z Wydziału Nawigacyjnego przeniesiony został kierunek kształcenia transport.

W roku 1997 Wydział Nawigacyjny uzyskał uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora w dziedzinie nauk technicznych, dyscyplinie geodezja i kartografia, zaś w 2002 roku uprawnienia takie otrzymał Wydział Mechaniczny (dziedzina: nauki techniczne, dyscyplina: budowa i eksploatacja maszyn). Ustawa o nadaniu Wyższej Szkole Morskiej w Szczecinie nazwy Akademia Morska w Szczecinie z dnia 9 stycznia 2004 r. była podstawą zmiany nazwy uczelni, co stało się 12 marca 2004 roku [6].

W roku 2010 Wydział Nawigacyjny uzyskał uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora w dziedzinie nauki techniczne, dyscyplinie transport, co umożliwia prowadzenie studiów doktoranckich, a w roku 2015 uzyskał prawo do nadawania stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk technicznych w dyscyplinie transport. Natomiast w roku 2012 Wydział Mechaniczny otrzymał uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk technicznych w dyscyplinie budowa i eksploatacja maszyn.

W 2017 roku uczelnia obchodziła 70-lecie Szkolnictwa Morskiego na Pomorzu Zachodnim. Głównym zadaniem Akademii Morskiej w Szczecinie jest kształcenie kadr oficerskich – nawigatorów i mechaników – zgodnie z wymogami współczesnej floty transportowej i rybackiej, oraz szkolenie eksploatacyjnych służb armatorskich i portowych floty morskiej oraz śródlądowej na najwyższym światowym poziomie.

Akademia Morska w Szczecinie od początku swego istnienia prężnie się rozwija i dba o zachowanie najlepszych standardów. Obecnie kształci na trzech wydziałach na studiach inżynierskich, magisterskich i doktoranckich w języku polskim i angielskim. W gospodarce morskiej akademia jest renomowaną jednostką naukową, w szczególności w zakresie inżynierii ruchu morskiego.

Zakończenie

W 1967 r. połączono obydwie szkoły. W ich miejsce powstała nowa pomaturalna Państwowa Szkoła Morska, kształcąca na trzech wydziałach: Nawigacyjnym, Nawigacyjno-Połowowym i Mechanicznym.

Rok później PSM została przekształcona w Wyższą Szkołę Morską z dwoma wydziałami: Nawigacyjnym i Mechanicznym. Działalność dydaktyczną rozpoczęła w roku akademickim 1969/1970. Do roku 1974 prowadzono w niej studia inżynierskie, w latach 197489 – jednolite magisterskie, a od roku 1989 dwustopniowe: inżynierskie i magisterskie.

W 2002 r. w Wyższej Szkole Morskiej w Szczecinie został powołany Wydział Inżynieryjno-Ekonomiczny Transportu, do którego z Wydziału Nawigacyjnego przeniesiony został kierunek kształcenia transport.

W roku 1997 Wydział Nawigacyjny uzyskał uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora w dziedzinie nauk technicznych, dyscyplinie geodezja i kartografia, zaś w 2002 roku uprawnienia takie otrzymał Wydział Mechaniczny (dziedzina: nauki techniczne, dyscyplina: budowa i eksploatacja maszyn). Ustawa o nadaniu Wyższej Szkole Morskiej w Szczecinie nazwy Akademia Morska w Szczecinie z dnia 9 stycznia 2004 r. była podstawą zmiany nazwy uczelni, co stało się 12 marca 2004 roku.

W roku 2010 Wydział Nawigacyjny uzyskał uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora w dziedzinie nauki techniczne, dyscyplinie transport, co umożliwia prowadzenie studiów doktoranckich, a w roku 2015 uzyskał prawo do nadawania stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk technicznych w dyscyplinie transport. Natomiast w roku 2012 Wydział Mechaniczny otrzymał uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk technicznych w dyscyplinie budowa i eksploatacja maszyn.

Streszczenie w języku polskim

Akademia Morska w Szczecinie jest publiczną uczelnią techniczną, której historia sięga 1947 roku. W jej skład wchodzi pięć wydziałów: Wydział Nawigacyjny, Wydział Mechaniczny, Wydział Inżynieryjno-Ekonomiczny Transportu, Wydział Informatyki i Telekomunikacji, Wydział Mechatroniki i Elektrotechniki.

Uczelnia kształci 3000 studentów na 12 kierunkach inżynierskich (+2 w języku angielskim) i 6 kierunkach magisterskich (+2 w języku angielskim). Uczelnia oferuje również 7 kierunków studiów podyplomowych oraz liczne kursy i szkolenia zawodowe. Naszą misją jest kształcenie wysoko wykwalifikowanej kadry morskiej tj. nawigatorów i mechaników, która doskonale zaspokaja potrzeby współczesnej floty pasażerskiej, handlowej i rybackiej. Kształcimy również wysoko wykwalifikowaną kadrę lądową branży transportowo-spedycyjno-logistycznej.

Streszczenie w języku angielskim

Maritime University of Szczecin is a public, technical university the history of which dates back to 1947. The University is composed of five faculties: Faculty of Navigation, Faculty of Marine Engineering, Faculty of Engineering and Economics of Transport, Faculty of Computer Science and Telecommunications, Faculty of Mechatronics and Electrical Engineering.

We offer education to 3000 students within 12 BSc programmes (+2 in English) and 6 MSc programmes (+2 in English). MUS offers also 7 non-degree postgraduate programmes, and numerous vocational courses and trainings. Our mission is to educate highly qualified marine crew i.e. navigators and mechanical engineers who perfectly cater for the needs of contemporary passenger, merchant and fishing fleets. We educate also highly qualified on-shore personnel of transport-forwarding-logistics industry.

Bibliografia

International Maritime Organization, MAS (Maritime Assistance Services). Resolution A.950(23), 2005

Kacprzyk J., Wieloetapowe sterowanie rozmyte. Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 2001

Sun S., Deng Z., Multi-sensor optimal information fusion Kalman filter. Automatica 40, 2004.

Strony www

http://prezi.com/4m5jzzj_6n46/uczenie-maszynowe/ (dostęp 06.01.2014)

https://www.am.szczecin.pl/pl/uczelnia/o-akademii/ (dostęp 07.09.2020)

https://www.am.szczecin.pl/pl/uczelnia/aktualnosci/akademiaeko-konkurs/ (dostęp 07.09.2020)

Spis rysunków

Rysunek 1.1. MS Nawigator XXI	14

Rysunek 3.1. Akademia Morska w Szczecinie	22

Rysunek 3.2. Wejście główne Akademii Morskiej w Szczecinie	23

Spis tabel

Tabela 1.1. Tabela pierwsza w rozdziale pierwszym	13

Tabela 1.2. Tabela druga w rozdziale pierwszym	13

Tabela 1.3. Tabela trzecia w rozdziale pierwszym	14

Tabela 2.1. Tabela pierwsza w rozdziale drugim	17

Tabela 2.2. Tabela druga w rozdziale drugim	18

Tabela 3.1. Tabela pierwsza w rozdziale trzecim	20

Tabela 3.2. Wykaz	22

Załącznik 1. Tytuł załącznika 1

Załącznik 2. Tytuł załącznika 2